Gezocht; een opruimbuddy, vrouw 60+, Den Haag e.o.

Zaken komen vaak wonderlijk samen. Ineens zag ik het verband tussen Boer zoekt Vrouw en opruimen. Wellicht iets vergezocht en dan de ‘vacature‘ die eruit voortkomt … maar lees even mee en je snapt me.

Deze week zag ik de eerste aflevering van het komende seizoen Boer zoekt Vrouw. En ja hoor, de boeren meldden weer dat het samen gewoon leuker is. Een arm om je heen, de dag doornemen, samen genieten van de kleine dingen.

Diezelfde dag had ik een lieve klant van mij aan de telefoon. Mieke (laat ik haar zo noemen, ze is van bouwjaar ’47) had mijn openhartige vorige nieuwsbrief gelezen en zich daarin herkent. We hadden afgesproken om samen weer intensief met opruimen aan de slag te gaan. Op mijn vraag wat zij nog meer wenste had ze duidelijke antwoorden. Ze zou graag een maatje hebben die met dezelfde uitdagingen kampt. Een vrouw met een overvol huis, die daar nu korte metten mee wil gaan maken.

‘Het lijkt me zo fijn, zei Mieke, om af en toe te bellen en samen te wandelen. Dat je elkaar ondersteunt en inspireert. Iemand die hetzelfde meemaakt en je begrijpt. Daarbij een stok achter de deur zijn voor elkaar. Een soort van vriendin of buddy in het opruimen dus.’ Ik vond het meteen een knalgoed idee. Ik beloofde haar op zoek te gaan naar een opruimbuddy, ‘hoe’ dat zou ik later wel verzinnen.

Na die aflevering BZV zag ik het verband. Om hulp kunnen vragen is écht een nuttige eigenschap (daar had ik het
vorige keer ook nog over gehad) en samen doen heeft bijna altijd meerwaarde. Dat hebben die boeren dus ook door, bedoel ik. Ik bedacht me; ik maak ‘gewoon’ zelf een vacature voor een opruimbuddy, er zal vast een dame zijn die deze functie graag vervult? 😉

En zo komen de de dingen zowel voor Mieke als voor mijzelf dus wonderlijk samen. Haar duidelijke ideeën en wensen fungeren voor mij weer als een katalysator met nieuwe mogelijkheden om na mijn lange zwangerschapsverlof weer op een geïnspireerde en gefundeerde manier aan de slag te gaan met anderstevoren.

En Mieke? Die heeft onwijs veel zin om aan de slag te gaan, word jij of ken jij een opruimbuddy voor haar??


vacature voor opruimbuddy 😊

Ben jij die persoon? Mail of bel me.
Ken je die persoon als in een moeder, tante, buurvrouw, collega? Stuur je dit bericht dan naar haar door?

– vrouw, 60+, woonachtig Den Haag of nabije omgeving
– ben jij in het bezit van een (meer dan) overvolle woning?
– wil je daar nu serieus mee aan de slag, en ook écht doorpakken?

– zie je het idee van een buddy/maatje wel zitten om elkaar te ondersteunen tijdens telefoongesprekjes en/of wandelingen met elkaar?
– wil je wellicht (net als Mieke) maandelijks aan de slag met mij?
– sta je open voor het idee om daarnaast met een andere therapeut of coach te bekijken wat mogelijke oorzaken zijn?

– zie je de grote meerwaarde voor jezelf om zo op drie niveaus aan de slag te gaan? Multidisciplinair zoals dat genoemd wordt. De combinatie van praktische, liefdevolle ondersteuning door mij, een motiverende opruimbuddy die zo ongeveer dezelfde stappen maakt en eventueel zelfs de kracht van een therapeut die met jou de oorzaken aan het licht brengt zal zeker voor grote, blijvende veranderingen voor je gaan zorgen.


Bel of mail me gerust voor meer informatie! Mieke en ik starten medio juni, dus wacht niet te lang met reageren. Een beetje gelijk oplopen zou natuurlijk heel fijn zijn.

ps1. Vind je het opruimbuddy-idee van Mieke ook zo briljant? Maar woon je in een andere regio of val je in een andere leeftijdscategorie? Laat van je horen. Ik heb altijd al een relatiebemiddelingsbureau willen hebben 😉 Ik ga graag op zoek naar een opruimmaatje speciaal voor jou. Het lijkt me helemaal geweldig mensen te ondersteunen met opruimen die elkaar ook weer ondersteunen.

ps2. Meer weten over mij en mijn ‘anderstevoren manier’ van opruimen en organizen? Lees erover op anderstevoren, zoek mij (Maddy-Devi Homburg dus) op op LinkedIn, Google me ;), of bekijk Facebook en natuurlijk mail, bel of app mij gerust! <3

 

Eigenwijs, en waarom dat gewoon GOED is ;)

Dat ik een eigenwijze tante (én mama) ben weten de meeste mensen in mijn naaste omgeving wel. En dat pakt iedereen anders op. Vrienden vinden dat grappig, of snappen mijn keuzes juist heel goed, waarderen me om mijn ‘zienswijze’ of zijn zelfs soms nog ‘radicaler’ op bepaalde vlakken. Anderen vinden mijn keuzes soms maar gek, snappen ze niet, zien de logica erachter niet en denken dat ik de dingen doe om expres anders te zijn.

Zo zit het dus niet. De keuzes die ik maak, maak ik omdat ik het op die ‘andere’ manier leuker vind, of verantwoorder, of duurzamer of gewoon beter bij mij/ons passen. Ik kies liever niet de gebaande weg omdat dat lekker makkelijk is. Nee, ik kies mijn eigen weg en ja, die is soms iets moeilijker.

Maar… het is wel mijn eigen weg, mijn eigen manier. En dat kost uiteindelijk de minste energie, dicht bij jezelf blijven. En het geeft ook de meeste energie! En al helemaal als je je dan ook niets aantrekt van de mensen die je niet snappen. En dát, leer ik gelukkig ook steeds beter. 🙂

Mama in een zee van spullen – blog – cadeautjes – lijstje.nl

Och wat een spullen verzamelt een kind. Een baby zelfs al! Uh, nee, dat kind doet helemaal niks haha. Dat doen de papa’s en de mama’s, de opa’s en de oma’s, de tantes en ooms, buurvrouwen en ál die lieve mensen die het baby’tje verwelkomen met: SPULLEN!!

Het is me toch een partij zonde dat mensen erop uit gaan iets te kopen wat jij en je baby vervolgens NOOIT gaan gebruiken!? Zonde van hun tijd, hun geld, dat product, enz. en ook zonde van het milieu (vind ik dan). En het dan ongebruikt bij de kringloop afgeven maakt het niet per se ineens allemaal goed.

Ik heb wel gelezen dat je aan de kraamvisite een pan soep zou moeten vragen, of dat ze je bed verschonen of andere hand- en spandiensten verrichten. Daar heb je, zeker jij als mama, in het begin veel meer aan dan aan weer een schattig rompertje of een knuffeltje voor bij de collectie ‘niet mijn smaak’.

Dat is een optie dus, niet om spullen vragen maar om ARBEID. En dat kun je ook heel goed, aan je naasten dan. Maar aan die tante en oom die je 2x per jaar ziet vraag je waarschijnlijk niet of ze de klamme lappen van je bed willen vervangen voor frisse lakens, toch?

Zelf hebben wij zowel op het geboortekaartje als bij de uitnodiging van baby’s eerste verjaardag een lijstje.nl vermeld. En dat is voor een enkele tante flink wennen maar het scheelt echt wel veel onnodige zooi. En misschien werkte het bij ons zo goed omdat mensen weten dat we klein wonen, en weten dat ik werk als opruimjuf en wéten dat ik zo’n beetje naar het minimalisme neig en zeker weten dat ik altijd de meest duurzame oplossing voor iets kies, als het kan.

Dus ja, er kwamen spullen, maar wel spullen die we zouden gaan gebruiken. Fijne boeken, die ik zelf leuk vind om voor te lezen. Speelgoed, waarvan ik weet dat je je er langer dan een uurtje mee kan vermaken en amper kleding.

Want kinderkleding, koop ik eigenlijk altijd, op haar 4 wol-zijde ondergoed-rompers na, tweedehands. Maar das weer een ander verhaal.

Stappenplan cadeaulijstje:

  • maak een account aan, op lijstje.nl bijvoorbeeld
  • maak een lijstje voor ieder kind, jezelf etc.
  • maak aparte kopjes, cadeautjes tot €5, €5-€10 etc.
  • wanneer je een leuk cadeautje tegenkomt zet ‘m er meteen op, dat gaat makkelijker dan je misschien denkt, zeker met je mobiel
  • pas de titel/omschrijving zelf aan zodat het super duidelijk is wat je bedoelt, met de prijs erbij!
  • zet er ook wat cadeaubonnen bij van (online) winkels die jij leuk vindt
  • Hema is voor iedereen handig
  • Vermeld ook een aantal ‘semi-vrije’ keuzes; ‘houten speelgoed vanaf 1 jaar’, voorleesboeken over dino’s vanaf 7 jaar…
  • Maak bepaalde cadeautjes niet af-streepbaar zoals de cadeaubonnen, zoiets kunnen meerdere mensen aanschaffen
  • Herhaal regelmatig dat je graag iets van het lijstje hebt en waarom
  • Vul je lijstje aan, zodat mensen er altijd op kunnen kijken (ook met zwemdiploma, sint, kerst etc.)
  • Zo wordt het hopelijk een goede gewoonte en ontvangt jouw kind alleen spullen die jullie graag gebruiken
  • Toch nog teveel spullen? Vraag ook ‘arbeid’ (tafels oefenen, schommel ophangen, konijnenhok timmeren) of ‘tijd’ (voorlezen, oppassen, logeren) of een ‘uitstapje’, samen picknicken, naar de Efteling (of kaartjes ervoor), etc., of een abonnement op OERRRR of de dierentuin bijvoorbeeld.

Meer handige tips voor een lijstje? Laat het me weten en dan vul ik het stappenplan aan 😉

De blote billen van Henry Ford!? Even lezen en je snapt me helemaal :)

Waarom blote billen in deze strijd niet functioneel zijn maar vandaag even wel. 

Op één van mijn offline zondagen op de bank ploepte er ineens een lampje aan. Want waarom maak ik van opruimen een Opruimchallenge van meteen 31 dagen en waarom ben ik niet 1x offline maar meteen iedere zondag voor de rest van het jaar?

Dat heeft met doorzetten te makken, bikkelen, doorgaan en wilskracht. En niet omdat ik geloof dat het leven één grote strijd is, juist niet… maar omdat ik geloof dat bepaalde gewoontes die erin geslopen zijn gewoon helemaal niet zo functioneel zijn. 

“If you always do what you’ve always done, you’ll always get what you’ve always got.” Henry Ford (1863-1947)

De gewoonte om ‘alles maar te laten zoals het is’, de gewoonte van ‘steeds maar nieuwe spullen kopen’, de gewoonte dat je iedere keer klusjes blijft uitstellen… Want naast dat je vervelende klusjes aan het uitstellen bent… (hetgeen nota bene ongemerkt verduveld méér energie kost dan dat klusje meteen aangaan) … stel je ook de leuke dingen uit.

Met wilskracht wordt het leven gewoon leuker! Want wanneer je doorzet om alle zooi je huis uit te ruimen wordt jouw huis gezelliger, makkelijker schoon te houden en fijner om in bij te komen van een pittige dag. Wanneer je het jezelf even flink moeilijk maakt om consequent en wekelijks voor een fikse tijd offline te zijn komt er weer ruimte voor een boel leuke zaken waar je steeds maar geen tijd voor kon vinden én er is zelfs ruimte waarin onverwachts prachtige dingen kunnen ontstaan.

Wanneer je jouw wilskracht traint op redelijk simpele gebieden als opruimen of bijvoorbeeld offline zijn, ga je die sterkere wilskracht en dat kneiter goeje doorzettingsvermogen ongemerkt ook inzetten bij andere zaken in jouw leven. Wanneer je … (vul zelf maar in)…

Het leven is geweldig maar dan moet je ‘het leven’ wel de kans geven jou dat te laten ervaren. Met een beetje wilskracht, een kilootje aanpassingsvermogen en een snufje zelfkennis heb je het ideale recept daarvoor.

Oh ja, en die blote billen dan? Nou je hebt tot onderaan gelezen, ik heb jou (met je uitstelgedrag) toch maar mooi aan het denken gekregen… ‘sex sells’ óók voor mensen die een nog leuker leven willen 🙂

Over schuld, smoesjes en GÁÁN en tja ook over opruimen ;)

Geef jij ook anderen de schuld van jouw rommel? Je hebt niet opgeruimd omdat de kinderen zo druk waren, omdat er visite kwam, omdat je partner nooit helpt…

Of geef jij ‘de omstandigheden’ de schuld? Je hebt geen tijd, hebt het te druk met het gezin, je werk, zorgtaken, te moe, te weinig tijd, geen geld…

Of ben je iemand die … het toch nooit lukt, het niet kan, nooit gekund heeft, er de fut niet voor heeft, geen keuzes kan maken, niet weet waar te beginnen…?

Wellicht heb je door waar ik heen wil? Want kort door de bocht; ook al zijn ze herkenbaar, het blijven excuses, uitvluchten en smoesjes. De makkelijkste manier om iets voor elkaar te krijgen is het gewoon te doen, te beginnen. Want uitstellen kost ook energie.

En ja, beginnen is niet altijd even makkelijk. En het is vaak spannend. Je verschuilen achter die smoesjes is makkelijker. Zelf aan de bak gaan… tja, dat kan je wel, weet je ook wel, maar het DOEN… dat vergt doorzettingsvermogen en ja, ook tijd ja.

Maar heb je het weleens geprobeerd? Ben je weleens gewoon begonnen? Heb je jezelf eens die ruimte gegund? Gewoon GAAN? Breng de kinderen naar de oppas of stuur ze met papa naar de speeltuin, cancel wat afspraken, rooster jezelf eens 2 uurtjes vrij. Want jij weet ook, dat al heb je ‘maar’ 1 plankje opgeruimd je daar serieus een voldaan gevoel aan over kan houden. En ja… je kan jezelf dan heus wel weer lekker tegenwerken door te zeggen; ach het is maar 1 plankje en dan het hele riedeltje weer opnieuw … ik kan het niet, het lukt me niet… enz…

Óf je bent trots op jezelf en gaat door, op je eigen tempo. Iedere dag iets opruimen, of ieder weekend, of elke dag 1 ding…

Of… je doet binnenkort eens een keertje mee aan de Opruimchallenge en laat je een maand lang door mij en de andere deelnemers motiveren. Ik help je over jouw ‘dode punt’ heen. Ik inspireer je om door te gaan. Zie het gerust als een bootcamp, inclusief stormbanen, hindernissen, modderpoelen en brandnetels…

Maar samen sta je sterk, en die Opruimchallenge doen we dan ook echt samen. In de besloten FB-groep (die is er voor altijd) kun je naast inspiratie opdoen ook je ei kwijt en motivatie van de andere deelnemers ontvangen. En naast dat ik een bikkelharde bootcamp-coach 😉 ben kun je ook bij mij je verhaal kwijt, of je vragen stellen, en dat mag de hele maand ook 1-op-1…

Dus ‘hoen eentje ben jij d’r’? Ga je zelf aan de slag? Doe je mee met ons? Of blijft het de schuld van …

De was was al gedaan toen de was nog geen was was.

Vorige keer schreef ik dat ik een spannend verhaal over de was zou vertellen. Nou blijkt al schrijvende dat ik daar wel een héél boek over zou kunnen vol pennen! Naast dat ik zelf de was één van de leukste klusjes van het huishouden vind, zie ik veel bij mensen thuis én verzamel ik al jaren tips over hoe het handiger en duurzamer kan.De trein van de hema en de anderstevoren was

De was is dus een soort beroepsdeformatie die in mijn geval best nuttig is. Mijn man zorgt ervoor dat het neurotische ervan af blijft door lekker z’n eigen ding te doen en kleding te laten slingeren en zo af en toe de grote ‘naambordjes’ op de wasmanden over het hoofd te zien, hmpfff. Hetgeen in mijn geval wel fijn is eigenlijk.

Nou laten we dit verhaal eens spannend maken… Eigenlijk bestaat je huishouden uit allerlei circulaire systemen, als dát niet spannend is! 😉 Misschien is het beeld van een speelgoedtreintje dat 1 rondje rijdt langs meerdere stationnetjes wel een goede vergelijking. De kledingtrein komt langs de stations; wassen, drogen, opruimen, dragen, luchten, ‘voor later’, wasmand en weer door naar wassen. Daarbij komt nog strijken, verstelwerk, kleding aanschaffen / wegdoen. Dat zijn in totaal zo’n 16 stationnetjes!

En ja, dan is er geheid ‘vertraging’ bij 1 van die stations en … zeg maar dag met je handje naar jouw soepel lopende huishoudtreintje… huishoudhorror haha. Bij het station ‘voor later’ bijvoorbeeld; de beruchte ‘pleur daar maar neer stoel’ in iedere slaapkamer. Of de wasmand die overloopt omdat je niet aan wassen toekomt.

Om deze continue rommel van kleding en treinvertragingen te versoepelen is volgens mij stap 1 niet meer treinen maar minder passagiers! Minder kleding dus! Echt hoor. Met minder kleding loopt jouw hele spoorwegboekje uh huishouden geheid een stuk vlotter allemaal.

Nou, ik ga de was doen, liefs van Maddy

ps. Ik merk het al, ben nog niet uitgekletst over de was-was. Volgende keer maar eens wat oplossingen aandragen! Hoe gaat het met jouw kledingtreintje? Wat zijn drukke stationnetjes? En welk station zou hoognodig eens gerenoveerd moeten worden?