Kopen en dan in de zin van boodschappen doen, doen we vaak uit gewoonte en ook wel uit angst om ‘zonder’ te komen te zitten. Er moet voorraad zijn, een buffer, stel je voor als er visite komt. Want hoeveel zakken soep heb je nodig als voorraad, wat voor verschrikkelijks zal er gebeuren wanneer je geen soep hebt? Wat als de muesli op is? En zo komt het erg vaak voor dat we voorraadkastjes vol hebben met spullen die over de datum raken. Zonde van het gesjouw met die boodschappen, de voedingsstoffen, het werk van die boer en de fabriek, en helemaal zonde van het geld dat het jou gekost heeft. En dat je dus zo de kliko in kan kieperen… *)kopen, kopen, kopen en de levensles uit thee - anderstevoren

Mijn advies; zo min mogelijk voorraad. Beperk jezelf tot 1 plankje. En eet regelmatig je vriezer en voorraadkastje leeg, voer (twee-) wekelijks een kliekjesdag in etc. En begin eens met iets makkelijks om dat gevoel van voorraad nodig te moeten hebben los te kunnen laten als experimentje.

Wellicht heb ik het al eens als voorbeeld aangehaald; mijn theevoorraad. Ik heb namelijk een lichte thee-verslaving. Een aantal jaar geleden kwam ik bij een lieve klant thuis en die had werkelijk verspreid door de bomvolle keuken ook nog eens overal thee staan. En op de gang stond een voorraadkast met nog meer thee, het was werkelijk een immense voorraad in mijn ogen en dat omdat die theetjes nu eenmaal in de aanbieding waren geweest. Genoeg voorraad voor naar ik schatte de komende 5 jaar. Toen ik na die afspraak thuis kwam en zelf een kop thee wilde zetten viel er een kwartje. Want hoeveel thee had ik zelf ‘op voorraad’? Ik kocht ook bijna iedere week wel een lekker theetje erbij en had ieder moment van de dag de keuze uit wel meer dan twintig smaken. En ja, ik had maar 2 of 3 favorieten dat moment…

Ik besloot een experiment aan te gaan. Geen thee meer kopen totdat alle thee die ik had op was. Ook de ‘vieze’ thee. En gek genoeg gaf dat rust en vond ik het een leuk experiment. Ik kon ook echt genieten van de ‘beperkte’ keuze die overbleef in mijn steeds kleiner wordende voorraad. En ja, net toen ik dacht dat mijn voorraadje nu wel op was kwam ik ergens weer een doosje tegen. En de tegenzin om rooibos, groene thee en zwarte thee te drinken verdween ook op dat moment. Ik had geen keuze, er was niks anders, dus kon ik er maar beter van genieten ook.

En heel gek… toen mijn voorraad na een paar maandjes echt, écht bijna op was kwam de thee als vanzelf naar mij toe. Ik kreeg thee van iemand die ze zelf niet dronk. Ik kreeg thee zomaar als cadeau en van een derde kreeg ik thee als een bedankje. Ik was, oe wat spannend, tot het gaatje gegaan met mijn voorraad. Had als het ware mijn zekerheden laten varen… en net toen het kritiek werd kwam de redding.

Het klinkt heel grappig natuurlijk, ‘thee-kritiek-redding’. Maar zo werkt het volgens mij wel met alles. **) We houden ons vast aan kopen, kopen, kopen omdat we er verder niet over nadenken, het is een gewoonte geworden. En of die nu uit angst of wat dan ook ontstaan is maakt niet zoveel uit. Maar wat blijkt nu, als we die hele ‘mindfuck’ van voorraad moeten hebben loslaten komt de oplossing vaak als vanzelf.

Om de ‘spullenzee’ de baas te blijven vroeg ik op een verjaardag ‘thee’, dat is een gebruiksproduct en zou mijn huis dus weer uit gaan. En ja die heerlijke voorraad is na anderhalf jaar nog steeds niet op. Mede omdat ik hem ook heb aangevuld. Ik ga het experiment dus maar weer eens opnieuw aan. Jij?

 

*) dat valt nog te bezien natuurlijk. Heel veel wat ‘over de datum is’ is nog best te eten. Zeker als dat nog dezelfde week/maand is, als er suiker in zit, als het luchtdicht verpakt was etc.

**) daar kan ik nog wel wat blogjes over schrijven J